سعدی و غزل زیبای :می‌خواهم و معشوق و زمینی و زمانی/ او باشد و من باشم و اغیار نباشد

 

آن به که نظر باشد و گفتار نباشد

تا مدعی اندر پس دیوار نباشد

آن بر سر گنجست که چون نقطه به کنجی

بنشیند و سرگشته چو پرگار نباشد

ای دوست برآور دری از خلق به رویم

تا هیچ کسم واقف اسرار نباشد

می‌خواهم و معشوق و زمینی و زمانی

کو باشد و من باشم و اغیار نباشد

پندم مده ای دوست که دیوانه سرمست

هرگز به سخن عاقل و هشیار نباشد

با صاحب شمشیر مبادت سر و کاری

الا به سر خویشتنت کار نباشد

سهلست به خون من اگر دست برآری

جان دادن در پای تو دشوار نباشد

ماهت نتوان خواند بدین صورت و گفتار

مه را لب و دندان شکربار نباشد

وان سرو که گویند به بالای تو باشد

هرگز به چنین قامت و رفتار نباشد

ما توبه شکستیم که در مذهب عشاق

صوفی نپسندند که خمار نباشد

هر پای که در خانه فرورفت به گنجی

دیگر همه عمرش سر بازار نباشد

عطار که در عین گلابست عجب نیست

گر وقت بهارش سر گلزار نباشد

مردم همه دانند که در نامه سعدی

مشکیست که در کلبه عطار نباشد

جان در سر کار تو کند سعدی و غم نیست

کان یار نباشد که وفادار نباشد

 

سعدی و غزل زیبای : گر بانگ برآید که سری در قدمی رفت / بسیار مگویید که بسیار نباشد

 

جنگ از طرف دوست دل آزار نباشد

یاری که تحمل نکند یار نباشد

گر بانگ برآید که سری در قدمی رفت

بسیار مگویید که بسیار نباشد

آن بار که گردون نکشد یار سبکروح

گر بر دل عشاق نهد بار نباشد

تا رنج تحمل نکنی گنج نبینی

تا شب نرود صبح پدیدار نباشد

آهنگ دراز شب رنجوری مشتاق

با آن نتوان گفت که بیدار نباشد

از دیده من پرس که خواب شب مستی

چون خاستن و خفتن بیمار نباشد

گر دست به شمشیر بری عشق همانست

کان جا که ارادت بود انکار نباشد

از من مشنو دوستی گل مگر آن گاه

کم پای برهنه خبر از خار نباشد

مرغان قفس را المی باشد و شوقی

کان مرغ نداند که گرفتار نباشد

دل آینه صورت غیبست ولیکن

شرطست که بر آینه زنگار نباشد

سعدی حیوان را که سر از خواب گران شد

دربند نسیم خوش اسحار نباشد

آن را که بصارت نبود یوسف صدیق

جایی بفروشد که خریدار نباشد

و تورا می خوانم به خطوطی از موج

 

اشعار مهدی پورابراهیم

 

 

گـاه گـاهی کــه دلــم می گــیرد         مثــنــوی یـا غــزلـی  می گویم

شاعری نیست کنون پیشه ی من       خوش خیاليست ، ولی می گویم

                                                   مهدی پورابراهیم

 

شعر زندگی از مهدی پورابراهیم

به نام دوست

زندگی یک جاده ی پر رمز و راز

زندگی یک پنجره تا نیمه باز

زندگی پایانه ی سیر و سفر

جاده های مرتبط با یکدگر

زندگی تصویر یک شهر شلوغ

اختلاط سادگی ها با دروغ

زندگی زندان صد رنگ بشر

لانه ی زنبور و جنگ خیر و شر

زندگی در ارتفاع خانه ها

مرگ انسان در پس آیینه ها

زندگی آرامگاه خفته ها

در کنار هم ولی از هم جدا

جنگل موزون ولیکن بی درخت

جنگلی از آهن و سیمان سخت

شهوت وحرص وطمع ویروس ما

کبر و حقد و کینه شد قاموس ما

من من شیطان به اشکال جدید

منطق مخصوص خود را آفرید

زندگی یک جاده ی پر رمز و راز

زندگی یک پنجره تا نیمه باز

                               (( مهدی پورابراهیم)) 

شعر قاب شب از مهدی پوزابراهیم

                   

 قاب شب

 

يک شب آخر روز رادر می زنم

 

قاب شب را جای ديگر می زنم

 

دکمه های آسمان وا می کنم

 

خرمنی از عشق بر پا می کنم

 

شکوه ها را می گذارم زير پا

 

می زنم از هر طرف حق را صدا

 

چشمه ی مهرش تماشا می کنم

 

هرجه غير از اوست حاشا می کنم

 

می نشينم بر پر پروانه ها

 

می روم تا قله ی افسانه ها

 

شعله ی اميد را با سوز دل

 

می برم اوج فلک از روی گل

 

قلب خود را پاک و سالم می کنم

 

یاس و نرگس را معلم می کنم 

 

کوچه های آسمان را با قلم

 

غرق رويا می کنم مثل دلم

 

غنچه های آسمان بو می کنم

 

جيب خود را پرزشب بو می کنم

 

کاش شب ها رنگ ديگر می شدند

 

قلب ها خورشيد خاور می شدند

 

غصه ها گم می شدند در سينه ها

 

می پريد از قاب بيرون خنده ها

 

کاش درد و فقر و بيماری نبود

 

تير و خنجر را خريداری نبود

 

ای خدا تا کی بسوزد سينه ام

 

زخم بردارد دل بي کينه ام  

 

                                                      مهدی پورابراهیم 

Pourebrahim به جز روياي خود حرف دگر باورنمي كردم poorebrahim

  شنيدم جواني چون بهاري با خزاني زود هنگام است

    جوان بودم بهارم بود من باور نمي كردم

    شنيدم خنده هاي كودكي شيرين تر از روياست

     د رون آرزوها غوطه وربودم

    به جز روياي خود حرف دگر باورنمي كردم

    شنيدم لحظه ها جاريست 

   چون ابر بهاري عمر مي تازد

   جوان بود م و  معناي بهار وابر را باور نمي كردم

                                                               مهدی پورابراهيم

زیبایی آغاز سال

کــــودکـی از مهدی پورابراهیم

کودکی

 

رنگ رویاهای من در لحظه های کودکی است

 

کودکی چیزی شبیه عشق یا دیوانگی است

 

رنگ رویاهای من صبحانه های مادرم

 

نان سنگک چای شیرین خنده های خواهرم

 

رنگ رویاهای من کیف و کتاب  ،شعر و سرود

 

راه دور مدرسه پای پیاده صبح زود

 

رنگ رویاهای من رنگ انار و سیب زرد

 

ظهر تابستان گرم و پا زدن در آب سرد

 

رنگ رویاهای من افسانه ی جن وپری

 

قیف های بستنی نان کماچ و بربری

 

رنگ رویاهای من رنگ چمن رنگ گل است

 

رنگ پرهای کبوتر نغمه های بلبل است

 

رنگ رویاهای من در جنب و جوش مردم است

 

شاپرک های طلایی بر فراز گندم است

 

                                          مهدی پورابراهیم

 

شعر بت پنهان از مهدی پورابراهیم

بت پنهان

چه بت هایی که پنهانند

 نهان در خون و ایمانند

خدای مشرکین تنها

 نباشد سنگ و چوبکها

توهم ،سوء زن، مارند

بت ارواح بیمارند

تکبر، حقد و خود خواهی

 کنند تن را کنند چاهی

خدا داند حقیقت را

هدف، مقصود و نیت را

مداواکن روانت را

شکوفا کن توانت را

قناعت ،صبر و پویایی

کلید حق شکوفایی

                              مهدی پورابراهیم

موج خنده از مهدی پورابراهیم

موج خنده

توی آسمون یه دریا با خیال تو می سازم

 

یه جزیره ی پرنده برای ناز و نیازم

 

ابرا رو لحظه به لحظه توی دستام می فشارم

 

همه ی ستاره هارو دونه دونه می شمارم

 

موج تنهایی خود را می سپارم به پرنده

 

رنگ سرد گریه هام رو می برم رو موج خنده

 

غنچه های لحظه هام رو نمی دم دست ندامت

 

توی آسمون می مونم تا بشه صبح قیامت

 

بیایید با هم بخونیم آیه های مهربونی

 

زیر بارون محبت زیر چتر همزبونی

 

                                            مهدی پورابراهیم                                     

کودکان و نوجوانان از مهدی پورابراهیم

                               

کودکان و نوجوانان

 

کودکان و نوجوانان  غنچه اند روزی شکوفا می شوند

 

قطره های ابر عشق اند عاقبت چون بحر ودریا می شوند

 

نوجوانند وکنون گرم کتاب و ورزش وبازی ودرس

 

لیک فردا سرور و سالار و آقا می شوند

 

نور علم از روزن مهر معلم گر بتابد بی دریغ

 

کودکان سرسبز و فردا عالم اسماء الله می شوند

 

گر به میهن عشق می ورزی مکن افراط را سرمشق خویش

 

چون ز افراط این جوانان منزجر از دین واز ما می شوند

 

گر من و تو با متانت منطق و صبر صفا هم سو شویم

 

نسل فردا با صلابت وارد بازار دنیا می شود

 

با تلاش ورنج وایثار شما ای رهروان راه حق

 

پایه های زور و تزویر و ریابرکنده از جا می شود

 

گر معلم با فراغ بال ودست پر به منزل پا نهد

 

در کلاس درس طفلان از وجودش شاد وپویا می شوند

 

ای که هستی جند روزی صاحب جاه و مقام دنیوی

 

روز و شب می کوش ورنه دشمنان در خانه پیدا می شوند

 

                                    مهدي پورابراهيم

شعر دعا کن از مهدی پورابراهیم

دعا کن

اگر غافل هستم زحمد خدا

 

نکردم تن خود زسستی جدا

 

شبانگه که برخیزی از خواب ناز

 

کنی دست خود پیش یزدان دراز

 

دعا کن که غفلت گریزان شود

 

دلم مملوء از نور ایمان شود

 

دعاکن جوانان شکیبا شوند

 

ملبس به اخلاق زیبا شوند

 

خدایا زنان را تو دلشاد کن

 

زبند غم و حسرت آزاد کن

 

                                 مهـدی پورابراهیـــم

خطاب به جوانان از مهدی پورابراهیم

جوانان

جوانان بیایید در دین پژ وهش کنیم

 

عمل رامقدم به حرف وسفارش کنیم

 

زمین آسمان کهکشان بهر ماست

 

برای رسیدن به اعلی همایش کنیم

 

سواری وبازی شنا  و طبیعت به جا

 

مبادا که غفلت ز دریای دانش کنیم

 

تفکر به اسرار عالم ز انسان رواست

 

ز خدمت به انسان خدا را ستایش کنیم

 

عبادت فقط سجده و ذکر توحید نیست

 

 

به تولید و صنعت خدا را نیایش کنیم

 

                            مهدي پورابراهيم